>>M. ANNAEI LVCANI BELLI CIVILIS LIBER DECIMVS
- Vt primum terras Pompei colla secutus
- adtigit et diras calcauit Caesar harenas,
- pugnauit fortuna ducis fatumque nocentis
- Aegypti, regnum Lagi Romana sub arma
- iret an eriperet mundo Memphiticus ensis
- uictoris uictique caput. Tua profuit umbra,
- Magne, tui socerum rapuere a sanguine manes
- [ne populus post te Nilum Romanus haberet].
- Inde Paraetoniam fertur securus in urbem
- 10
- pignore tam saeui sceleris sua signa secutam.
- Sed fremitu uulgi fasces et iura querentis
- Inferri Romana suis discordia sensit
- pectora et ancipites animos Magnumque perisse
- non sibi. Tunc uultu semper celante pauorem
- intrepidus superum sedes et templa uetusti
- numinis antiquas Macetum testantia uires
- circuit et nulla captus dulcedine rerum,
- non auro cultuque deum, non moenibus urbis,
- effossum tumulis cupide descendit in antrum.
- 20
- Illic Pellaei proles uesana Philippi,
- felix praedo, iacet terrarum uindice fato
- raptus; sacratis totum spargenda per orbem
- membra uiri posuere adytis; fortuna pepercit
- manibus, et regni durauit ad ultima fatum.
- Nam sibi libertas umquam si redderet orbem,
- ludibrio seruatus erat, non utile mundo
- editus exemplum, terras tot posse sub uno
- esse uiro. Macetum fines latebrasque suorum
- deseruit uictasque patri despexit Athenas
- 30
- perque Asiae populos fatis urgentibus actus
- humana cum strage ruit gladiumque per omnis
- exegit gentes; ignotos miscuit amnes
- Persarum Euphraten, Indorum sanguine Gangen:
- terrarum fatale malum fulmenque, quod omnis
- percuteret pariter populos, et sidus iniquum
- gentibus. Oceano classes inferre parabat
- exteriore mari. Non illi flamma nec undae
- nec sterilis Libye nec Syrticus obstitit Hammon.
- Isset in occasus mundi deuexa secutus
- 40
- ambissetque polos Nilumque a fonte bibisset:
- occurrit suprema dies, naturaque solum
- hunc potuit finem uesano ponere regi;
- qui secum inuidia qua totum ceperat orbem
- abstulit imperium, nulloque herede relicto
- totius fati lacerandas praebuit urbes.
- Sed cecidit Babylone sua Parthoque uerendus.
- Pro pudor! Eoi propius timuere sarisas,
- quam nunc pila timent, populi; licet usque sub arcto
- regnemus zephyrique domos terrasque premamus
- 50
- flagrantis post terga noti: cedemus in ortus
- Arsacidum domino. Non felix Parthia Crassis
- exiguae secura fuit prouincia Pellae.
- Iam Pelusiaco ueniens a gurgite Nili
- rex puer inbellis populi sedauerat iras,
- obside quo pacis Pellaea tutus in aula
- Caesar erat, cum se parua Cleopatra biremi
- corrupto custode Phari laxare catenas
- intulit Emathiis ignaro Caesare tectis,
- dedecus Aegypti, Latii feralis Erinys,
- 60
- Romano non casta malo. Quantum impulit Argos
- Iliacasque domos facie Spartana nocenti,
- Hesperios auxit tantum Cleopatra furores.
- Terruit illa suo, si fas, Capitolia sistro
- et Romana petit imbelli signa Canopo
- Caesare captiuo Pharios ductura triumphos;
- Leucadioque fuit dubius sub gurgite casus,
- an mundum ne nostra quidem matrona teneret.
- Hoc animi nox illa dedit quae prima cubili
- miscuit incestam ducibus Ptolomaida nostris.
- 70
- Quis tibi uesani ueniam non donet amoris,
- Antoni, durum cum Caesaris hauserit ignis
- pectus? et in media rabie medioque furore
- et Pompeianis habitata manibus aula
- sanguine Thessalicae cladis perfusus adulter
- admisit Venerem curis et miscuit armis
- inlicitosque toros et non ex coniuge partus.
- Pro pudor! oblitus Magni tibi, lulia, fratres
- obscena de matre dedit partesque fugatas
- passus in extremis Libyae coalescere regnis
- 80
- tempora Niliaco turpis dependit amori,
- dum donare Pharon, dum non sibi uincere mauult.
- Quem formae confisa suae Cleopatra sine ullis
- tristis adit lacrimis, simulatum compta dolorem
- qua decuit, ueluti laceros dispersa capillos,
- et sic orsa loqui: "Si qua est, o maxime Caesar,
- nobilitas, Pharii proles clarissima Lagi,
- exul, in aeternum sceptris depulsa paternis,
- ni tua restituet ueteri me dextera fato,
- complector regina pedes. Tu gentibus aequum
- 90
- sidus ades nostris. Non urbes prima tenebo
- femina Niliacas: nullo discrimine sexus
- reginam scit ferre Pharos. Lege summa perempti
- uerba patris, qui iura mihi communia regni
- et thalami cum fratre dedit. Puer ipse sororem,
- sit modo liber, amat; sed habet sub iure Pothini
- adfectus ensesque suos. Nil ipsa paterni
- iuris inire peto: culpa tantoque pudore
- solue domum, remoue funesta satellitis arma
- et regem regnare iube. Quantosne tumores
- 100
- mente gerit famulus Magni ceruice reuulsa!
- Iam tibi - sed procul hoc auertant fata - minatur.
- Sat fuit indignum, Caesar, mundoque tibique
- Pompeium facinus meritumque fuisse Pothini."
- Nequiquam duras temptasset Caesaris aures:
- uultus adest precibus, faciesque incesta perorat.
- Exigit infandam corrupto iudice noctem.
- Pax ubi parta duci donisque ingentibus empta est,
- excepere epulae tantarum gaudia rerum,
- explicuitque suos magno Cleopatra tumultu
- 110
- nondum translatos Romana in saecula luxus.
- Ipse locus templi, quod uix corruptior aetas
- extruat, instar erat; laqueataque tecta ferebant
- diuitias, crassumque trabes absconderat aurum;
- nec summis crustata domus sectisque nitebat
- marmoribus, stabatque sibi non segnis achates
- purpureusque lapis, totaque effusus in aula
- calcabatur onyx, hebenus Mareotica uastos
- non operit postes, sed stat pro robore uili
- auxilium, non forma domus. Ebur atria uestit,
- 120
- et suffecta manu foribus testudinis Indae
- terga sedent crebro maculas distincta zmaragdo.
- Fulget gemma toris, et iaspide fulua supellex;
- strata micant, Tyrio quorum pars maxima fuco
- cocta diu uirus non uno duxit aeno;
- pars auro plumata nitet, pars ignea cocco,
- ut mos est Phariis miscendi licia telis.
- Tunc famulae numerus turbae populusque minister.
- Discolor hos sanguis, alios distinxerat aetas;
- haec Libycos, pars tam flauos gerit altera crines,
- 130
- ut nullis Caesar Rheni se dicat in aruis
- tam rutilas uidisse comas; pars sanguinis usti
- torta caput refugosque gerens a fronte capillos;
- nec non infelix ferro mollita iuuentus
- atque execta uirum; stat contra fortior aetas
- uix ulla fuscante tamen lanugine malas.
- Discubuere toris reges maiorque potestas,
- Caesar, et inmodice formam fucata nocentem
- nec sceptris contenta suis nec fratre marito,
- plena maris rubri spoliis colloque comisque
- 140
- diuitias Cleopatra gerit cultuque laborat;
- candida Sidonio perlucent pectora filo,
- quod Nilotis acus compressum pectine Serum
- soluit et extenso laxauit stamina uelo.
- Dentibus hic niueis sectos Atlantide silua
- inposuere orbes, quales ad Caesaris ora
- nec capto uenere Iuba. Pro caecus et amens
- ambitione furor, ciuilia bella gerenti
- diuitias aperire suas, incendere mentem
- hospitis armati. Non sit licet ille nefando
- 150
- Marte paratus opes mundi quaesisse ruina:
- pone duces priscos et nomina pauperis aeui,
- Fabricios Curiosque graues, hic ille recumbat
- sordidus Etruscis abductus consul aratris:
- optabit patriae talem duxisse triumphum.
- Infudere epulas auro, quod terra, quod aer,
- quod pelagus Nilusque dedit, quod luxus inani
- ambitione furens toto quaesiuit in orbe
- non mandante fame; multas uolucresque ferasque
- Aegypti posuere deos, manibusque ministrat
- 160
- Niliacas crystallos aquas, gemmaeque capaces
- excepere merum, sed non Mareotidos uuae,
- nobile sed paucis senium cui contulit annis
- indomitum Meroe cogens spumare Falernum.
- Accipiunt sertas nardo florente coronas
- et numquam fugiente rosa, multumque madenti
- infudere comae quod nondum euanuit aura
- cinnamon externa nec perdidit aera terrae,
- aduecturaque recens uicinae messis amomon.
- Discit opes Caesar spoliati perdere mundi,
- 170
- et gessisse pudet genero cum paupere bellum,
- et causas Phariis Marti cum gentibus optat.
- Postquam epulis Bacchoque modum lassata uoluptas
- inposuit, longis Caesar producere noctem
- inchoat alloquiis summaque in sede tacentem
- linigerum placidis conpellat Acorea dictis:
- "O sacris deuote senex, quodque arguit aetas,
- non neglecte deis, Phariae primordia gentis
- terrarumque situs uulgique odissere mores
- et ritus formasque deum; quodcumque uetustis
- 180
- insculptum est adytis, profer noscique uolentes
- prode deos. Si Cecropium sua sacra Platona
- maiores docuere tui, quis dignior umquam
- hoc fuit auditu mundique capacior hospes?
- Fama quidem generi Pharias me duxit ad urbes,
- sed tamen et uestri; media inter proelia semper
- stellarum caelique plagis superisque uacaui,
- nec meus Eudoxi uincetur fastibus annus.
- Sed cum tanta meo uiuat sub pectore uirtus,
- tantus amor ueri, nihil est quod noscere, malim
- 190
- quam fluuii causas per saecula tanta latentis
- ignotumquc caput; spes sit mihi certa uidendi
- Niliacos fontes, bellum ciuile relinquam."
- Finierat, contraque sacer sic orsus Acoreus:
- "Fas mihi magnorum, Caesar, secreta parentum
- edere ad hoc aeui populis ignota profanis.
- Sit pietas aliis miracula tanta silere;
- ast ego caelicolis gratum reor, ire per omnis
- hoc opus et sacras populis notescere leges.
- Sideribus, quae sola fugam moderantur Olympi
- 200
- occurruntque polo, diuersa potentia prima
- mundi lege data est. Sol tempora diuidit aeui,
- mutat nocte diem radiisque potentibus astra
- ire uetat cursusque uagos statione moratur;
- luna suis uicibus Tethym terrenaque miscet;
- frigida Saturno glacies et zona niualis
- cessit; habet uentos incertaque fulmina Mauors;
- sub Ioue temperies et numquam turbidus aer;
- at fecunda Venus cunctarum semina rerum
- possidet; inmensae Cyllenius arbiter undaest.
- 210
- Hunc ubi pars caeli tenuit qua mixta Leonis
- sidera sunt Cancro, rapidos qua Sirius ignes
- exerit et uarii mutator circulus anni
- Aegoceron Cancrumque tenet, cui subdita Nili
- ora latent; quae cum dominus percussit aquarum
- igne superiecto, tunc Nilus fonte soluto
- exit, ut Oceanus lunaribus incrementis
- iussus adest, auctusque suos non ante coartat
- quam nox aestiuas a sole receperit horas.
- Vana fides ueterum, Nilo, quod crescat in arua,
- 220
- Aethiopum prodesse niues. Non arctos in illis
- montibus aut boreas. Testis tibi sole perusti
- ipse color populi calidique uaporibus austri.
- Adde quod omne caput fluuii, quodcumque soluta
- praecipitat glacies, ingresso uere tumescit
- prima tabe niuis: Nilus neque suscitat undas
- ante Canis radios nec ripis alligat amnem
- ante parem nocti Libra sub iudice Phoebum.
- Inde etiam leges aliarum nescit aquarum:
- nec tumet hibernus, cum longe sole remoto
- 230
- officiis caret unda suis; dare iussus iniquo
- temperiem caelo mediis aestatibus exit
- sub torrente plaga, neu terras dissipet ignis,
- Nilus adest mundo contraque incensa Leonis
- ora tumet Cancroque suam torrente Syenen
- inploratus adest nec campos liberat undis,
- donec in autumnum declinet Phoebus et umbras
- extendat Meroe. Quis causas reddere possit?
- Sic iussit natura parens discurrere Nilum,
- sic opus est mundo. Zephyros quoque uana uetustas
- 240
- his adscripsit aquis, quorum stata tempora flatus
- continuique dies et in aere longa potestas,
- uel quod ab occiduo depellunt nubila caelo
- trans noton et fluuio cogunt incumbere nimbos,
- uel quod aquas totiens rumpentis litora Nili
- assiduo feriunt coguntque resistere fluctu:
- ille mora cursus aduersique obice ponti
- aestuat in campos. Sunt qui spiramina terris
- esse putent magnosque cauae conpagis hiatus;
- commeat hac penitus tacitis discursibus unda
- 250
- frigore ab arctoo medium reuocata sub axem,
- cum Phoebus pressit Meroen tellusque perusta
- illuc duxit aquas, trahitur Gangesque Padusque
- per tacitum mundi: tunc omnia flumina Nilus
- uno fonte uomens non uno gurgite perfert.
- Rumor, ab Oceano, qui terras alligat omnes,
- exundante procul uiolentum erumpere Nilum
- aequoreosque sales longo mitescere tractu.
- Nec non Oceano pasci Phoebumque polosque
- Credimus: hunc, calidi tetigit cum bracchia Cancri,
- 260
- sol rapit, atque undae plus quam quod digerat aer
- tollitur; hoc noctes referunt Niloque profundunt.
- Ast ego, si tantam ius est mihi soluere litem,
- quasdam, Caesar, aquas post mundi sera peracti
- saecula concussis terrarum erumpere uenis
- non id agente deo, quasdam conpage sub ipsa
- cum toto coepisse reor, quas ille creator
- atque opifex rerum certo sub iure coercet.
- Quae tibi noscendi Nilum, Romane, cupido est,
- et Phariis Persisque fuit Macetumque tyrannis,
- 270
- nullaque non aetas uoluit conferre futuris
- notitiam; sed uincit adhuc natura latendi.
- Summus Alexander regum, quem Memphis adorat,
- inuidit Nilo misitque per ultima terrae
- Aethiopum lectos; illos rubicunda perusti
- zona poli tenuit: Nilum uidere calentem.
- Venit ad occasus mundique extrema Sesostris
- et Pharios currus regum ceruicibus egit:
- ante tamen uestros amnes, Rhodanumque Padumque,
- quam Nilum de fonte bibit. Vesanus in ortus
- 280
- Cambyses longi populos peruenit ad aeui
- defectusque epulis et pastus caede suorum
- ignoto te, Nile, redit. Non fabula mendax
- ausa loqui de fonte tuo est. Vbicumque uideris,
- quaereris, et nulli contingit gloria genti
- ut Nilo sit laeta suo. Tua flumina prodam,
- qua deus undarum celator, Nile, tuarum
- te mihi nosse dedit. Medio consurgis ab axe;
- ausus in ardentem ripas adtollere Cancrum
- in borean is rectus aquis mediumque Booten;
- 290
- cursus in occasus flexu torquetur et ortus
- nunc Arabum populis, Libycis nunc aequus harenis,
- teque uident primi, quaerunt tamen hi quoque, Seres,
- Aethiopumque feris alieno gurgite campos,
- et te terrarum nescit cui debeat orbis.
- Arcanum natura caput non prodidit ulli,
- nec licuit populis paruum te, Nile, uidere,
- amouitque sinus et gentes maluit ortus
- mirari quam nosse tuos. Consurgere in ipsis
- ius tibi solstitiis, aliena crescere bruma
- 300
- atque hiemes adferre tuas, solique uagari
- concessum per utrosque polos. Hic quaeritur ortus,
- illic finis aquae. Late tibi gurgite rupto
- ambitur nigris Meroe fecunda colonis
- laeta comis hebeni, quae, quamuis arbore multa
- frondeat, aestatem nulla sibi mitigat umbra:
- linea tam rectum mundi ferit illa Leonem.
- Inde plagas Phoebi damnum non passus aquarum
- praeueheris sterilesque diu metiris harenas,
- nunc omnes unum uires collectus in amnem,
- 310
- nunc uagus et spargens facilem tibi cedere ripam.
- Rursus multifidas reuocat piger alueus undas,
- qua dirimunt Arabum populis Aegyptia rura
- regni claustra Philae. Mox te deserta secantem,
- qua dirimunt nostrum rubro commercia ponto,
- mollis lapsus agit. Quis te tam lene fluentem
- moturum totas uiolenti gurgitis iras,
- Nile, putet? sed cum lapsus abrupta uiarum
- excepere tuos et praecipites cataractae
- ac nusquam uetitis ullas obsistere cautes
- 320
- indignaris aquis, spuma tunc astra lacessis;
- cuncta fremunt undis, ac multo murmure montis
- spumeus inuitis canescit fluctibus amnis.
- Hinc, Abaton quam nostra uocat ueneranda uetustas,
- petra patens primos sentit percussa tumultus
- et scopuli, placuit fluuii quos dicere uenas,
- quod manifesta noui primum dant signa tumoris.
- Hinc montes natura uagis circumdedit undis,
- qui Libyae te, Nile, negent, quos inter in alta
- it conualle tacens iam moribus unda receptis.
- 330
- Prima tibi campos permittit apertaque Memphis
- rura modumque uetat crescendi ponere ripas."
- Sic uelut in tuta securi pace trahebant
- noctis iter mediae; sed non uaesana Pothini
- mens inbuta semel sacra iam caede uacabat
- a scelerum motu; Magno nihil ille perempto
- iam putat esse nefas; habitant sub pectore manes,
- ultricesque deae dant in noua monstra furorem.
- Dignatur uiles isto quoque sanguine dextras,
- quo fortuna parat uictos perfundere patres,
- 340
- poenaque ciuilis belli, uindicta senatus,
- paene data est famulo. Procul hoc auertite, fata,
- crimen, ut haec Bruto ceruix absente secetur.
- In scelus it Pharium Romani poena tyranni,
- exemplumque perit? Struit audax inrita fatis
- nec parat occultae caedem committere fraudi
- inuictumque ducem detecto Marte lacessit.
- Tantum animi delicta dabant, ui colla ferire
- Caesaris et socerum iungi tibi, Magne, iuberet,
- atque haec dicta monet famulos perferre fideles
- 350
- ad Pompeianae socium sibi caedis Achillam,
- quem puer inbellis cunctis praefecerat armis
- et dederat ferrum nullo sibi iure retento
- in cunctos in seque simul. "Tu mollibus", inquit,
- "nunc incumbe tons et pinguis exige somnos:
- inuasit Cleopatra domum; nec prodita tantum est,
- sed donata Pharos. Cessas accurrere solus
- ad dominae thalamos? Nubit soror impia fratri;
- nam Latio iam nupta duci est, interque maritos
- discurrens Aegypton habet Romamque meretur.
- 360
- Expugnare senem potuit Cleopatra uenenis.
- Crede, miser, puero: quem nox si iunxerit una,
- et semel amplexus incesto pectore passus
- hauserit obscenum titulo pietatis amorem,
- meque tuumque caput per singula forsitan illi
- oscula donabit; crucibus flammisque luemus,
- si fuerit formosa soror. Nil undique restat
- auxilii: rex hinc coniux, hinc Caesar adulter;
- et sumus, ut fatear, tam saeua iudice sontes.
- Quem non e nobis credet Cleopatra nocentem,
- 370
- a quo casta fuit? Per te quod fecimus una
- perdidimusque nefas, perque ictum sanguine Magni
- foedus, ades, subito bellum molire tumultu,
- inrue; nocturnas rumpamus funere taedas
- crudelemque toris dominam mactemus in ipsis
- cum quocumque uiro. Nec nos deterreat ausis
- Hesperii fortuna ducis: quae sustulit ilium
- inposuitque orbi, communis gloria nobis;
- nos quoque sublimes Magnus facit. Aspice litus,
- spem nostri sceleris, pollutos consule fluctus
- 380
- quid liceat nobis; tumulumque e puluere paruo
- aspice Pompei non omnia membra tegentem:
- quem metuis par huius erat. Non sanguine clari
- (quid refert?) nec opes populorum et regna mouemus:
- ad scelus ingentis fati sumus. Adtrahit illos
- in nostras fortuna manus. En altera uenit
- uictima nobilior: placemus caede secunda
- Hesperias gentes; iugulus mihi Caesaris haustus
- hoc praestare potest, Pompei caede nocentes
- ut populus Romanus amet. Quid nomina tanta
- 390
- horremus uiresque ducis, quibus ille relictis
- miles erit? Nox haec peraget ciuilia bella
- inferiasque dabit populis et mittet ad umbras
- quod debetur adhuc mundo caput. Ite feroces
- Caesaris in iugulum; praestet Lagea iuuentus
- hoc regi, Romana sibi. Tu parce morari;
- plenum epulis madidumque mero Venerique paratum
- inuenies; aude: superi tot uota Catonum
- Brutorumque tibi tribuent." Non lentus Achillas
- suadenti parere nefas haut clara mouendis,
- 400
- ut mos, signa dedit castris nec prodidit arma
- ullius clangore tubae: temere omnia saeui
- instrumenta rapit belli. Pars maxima turbae
- plebis erat Latiae; sed tanta obliuio mentis
- cepit in externos corrupto milite mores,
- ut duce sub famulo iussuque satellitis irent,
- quos erat indignum Phario parere tyranno.
- Nulla rides pietasque uiris qui castra secuntur,
- uenalesque manus: ibi fas, ubi proxima merces;
- aere merent paruo iugulumque in Caesaris ire
- 410
- non sibi dant. Pro fas! ubi non ciuilia bella
- inuenit imperii fatum miserabile nostri?
- Thessaliae subducta acies in litore Nili
- more furit patrio. Quid plus te, Magne, recepto
- ausa foret Lagea domus? Dat scilicet omnis
- dextera quod debet superis, nullique uacare
- fas est Romano. Latium sic scindere corpus
- dis placitum; non in soceri generique fauorem
- discedunt populi. Ciuilia bella satelles
- mouit, et in partem Romani uenit Achillas;
- 420
- et nisi fata manus a sanguine Caesaris arcent,
- hae uincent partes. Aderat maturus uterque,
- et districta epulis ad cunctas aula patebat
- insidias, poteratque cruor per regia fundi
- pocula Caesareus mensaeque incumbere ceruix;
- sed metuunt belli trepidos in nocte tumultus,
- ne caedes confusa manu permissaque fatis
- te, Ptolomaee, trahat. Tanta est fiducia ferri:
- non rapuere nefas, sumni contempta facultas
- est operis, uisum famulis reparabile damnum
- 430
- illam mactandi dimittere Caesaris horam.
- Seruatur poenas in aperta luce daturus;
- donata est nox una duci, uixitque Pothini
- munere Phoebeos Caesar dilatus in ortus.
- Lucifer a Casia prospexit rupe diemque
- misit in Aegyptum primo quoque sole calentem,
- cum procul a muris acies non sparsa maniplis
- nec uaga conspicitur, sed iustos qualis ad hostes
- recta fronte uenit; passuri comminus arma
- laturique ruunt. At Caesar moenibus urbis
- 440
- diffisus foribus clausae se protegit aulae,
- degeneres passus latebras; nec tota uacabat
- regia conpresso: minima collegerat arma
- parte domus. Tangunt animos iraeque metusque,
- et timet incursus indignaturque timere.
- Sic fremit in paruis fera nobilis abdita claustris
- et frangit rabidos praemorso carcere dentes,
- nec secus in Siculis fureret tua flamma cauernis,
- obstrueret summam si quis tibi, Mulciber, Aetnam.
- Audax Thessalici nuper qui rupe sub Haemi
- 450
- Hesperiae cunctos proceres aciemque senatus
- Pompeiumque ducem causa sperare uetante
- non timuit fatumque sibi promisit iniquum,
- expauit seruile nefas intraque penates
- obruitur telis. Quem non uiolasset Alanus,
- non Scytha, non fixo qui ludit in hospite Maurus,
- hic, cui Romani spatium non sufficit orbis
- paruaque regna putet Tyriis cum Gadibus Indos,
- ceu puer inbellis, ceu captis femina muris,
- quaerit tuta domus, spem uitae in limine cluso
- 460
- ponit et incerto lustrat uagus atria cursu,
- non sine rege tamen, quem ducit in omnia secum,
- sumpturus poenas et grata piacula morti
- missurusque tuum, si non sint tela nec ignes,
- in famulos, Ptolomaee, caput. Sic barbara Colchis
- creditur ultorem metuens regnique fugaeque
- ense suo fratrisque simul ceruice parata
- expectasse patrem. Cogunt tamen ultima rerum
- spem pacis temptare ducem, missusque satelles
- regius, ut saeuos absentis uoce tyranni
- 470
- corriperet famulos, quo bellum auctore mouerent.
- Sed neque ius mundi ualuit nec foedera sancta
- gentibus: orator regis pacisque sequester
- aestimat in numero scelerum ponenda tuorum,
- tot monstris Aegypte nocens. Non Thessala tellus
- uastaque regna Iubae, non Pontus et impia signa
- Pharnacis et gelido circumfluus orbis Hibero
- tantum ausus scelerum, non Syrtis barbara, quantum
- deliciae fecere tuae. Premit undique bellum,
- inque domum iam tela cadunt quassantque penates.
- 480
- Non aries uno moturus limina pulsu
- fracturusque domum, non ulla est machina belli,
- nec flammis mandatur opus; sed caeca iuuentus
- consilii uastos ambit diuisa penates,
- et nusquam totis incursat uiribus agmen.
- Fata uetant, murique uicem Fortuna tuetur.
- Nec non et ratibus temptatur regia, qua se
- protulit in medios audaci margine fluctus
- luxuriosa domus. Sed adest defensor ubique
- Caesar et hos aditus gladiis, hos ignibus arcet
- 490
- obsessusque gerit - tanta est constantia mentis -
- expugnantis opus. Piceo iubet unguine tinctas
- lampadas inmitti iunctis in bella carinis;
- non piger ignis erat per stuppea uincula perque
- manantis cera tabulas, et tempore eodem
- transtraque nautarum summique arsere ceruchi.
- Iam prope semustae merguntur in aequora classes,
- iamque hostes et tela natant. Nec puppibus ignis
- incubuit solis; sed quae uicina fuere
- tecta mari, longis rapuere uaporibus ignem,
- 500
- et cladem fouere noti, percussaque flamma
- turbine non alio motu per tecta cucurrit
- quam solet aetherio lampas decurrere sulco
- materiaque carens atque ardens aere solo.
- Illa lues paulum clausa reuocauit ab aula
- urbis in auxilium populos. Nec tempora cladis
- perdidit in somnos, sed caeca nocte carinis
- insiluit Caesar semper feliciter usus
- praecipiti cursu bellorum et tempore rapto:
- nunc claustrum pelagi cepit Pharon. Insula quondam
- 510
- in medio stetit illa mari sub tempore uatis
- Proteos, at nunc est Pellaeis proxima muris.
- Illa duci geminos bellorum praestitit usus:
- abstulit excursus et fauces aequoris hosti
- Caesar et auxiliis aditus ac libera ponti
- ostia permisit. Nec poenas inde Pothini
- distulit ulterius, sed non qua debuit ira,
- non cruce, non flammis rapuit, non dente ferarum:
- heu facinus! gladio ceruix male caesa pependit;
- Magni morte perit. Nec non subrepta paratis
- 520
- a famulo Ganymede dolis peruenit ad hostis
- Caesaris Arsinoe; quae castra carentia rege
- ut proles Lagea tenet famulumque tyranni
- terribilem iusto trunsegit Achillea ferro.
- Altera, Magne, tuis iam uictima mittitur umbris;
- nec satis hoc Fortuna putat. Procul absit ut ista
- uindictae sit summa tuae. Non ipse tyrannus
- sufficit in poenas, non omnis regia Lagi:
- dum patrii ueniant in uiscera Caesaris enses,
- Magnus inultus erit. Sed non auctore furoris
- 530
- sublato cecidit rabies; nam rursus in arma
- auspiciis Ganymedis eunt ac multa secundo
- proelia Marte gerunt. Potuit discrimine summo
- Caesaris una dies in famam et saecula mitti.
- Molis in exiguae spatio stipantibus armis,
- dum parat in uacuas Martem transferre carinas,
- dux Latius tota subitus formidine belli
- cingitur: hinc densae praetexunt litora classes,
- hinc tergo insultant pedites. Via nulla salutis,
- non fuga, non uirtus, uix spes quoque mortis honestae;
- 540
- non acie fusa nec magnae stragis aceruis
- uincendus tunc Caesar erat, sed sanguine nullo.
- Captus sorte loci pendet, dubiusque timeret
- optaretne mori, respexit in agmine denso
- Scaeuam perpetuae meritum iam nomina famae
- ad campos, Epidamne, tuos, ubi solus apertis
- obsedit muris calcantem moenia Magnum.