>>M. ANNAEI LVCANI BELLI CIVILIS LIBER QVARTVS
- At procul extremis terrarum Caesar in oris
- Martem saeuus agit non multa caede nocentem,
- maxima sed fati ducibus momenta daturum.
- Iure pari rector castris Afranius illis
- ac Petreius erat: concordia duxit in aequas
- imperium commune uices, tutelaque ualli
- peruigil alterno paret custodia signo.
- His praeter Latias acies erat inpiger Astur
- Vettonesque leues profugique a gente uetusta
- 10
- Gallorum Celtae miscentes nomen Hiberis.
- Colle tumet modico lenique excreuit in altum
- pingue solum tumulo; super hunc fundata uetusta
- surgit Ilerda manu; placidis praelabitur undis
- Hesperios inter Sicoris non ultimus amnis,
- saxeus ingenti quem pons amplectitur arcu
- hibernas passurus aquas. At proxima rupes
- signa tenet Magni; nec Caesar colle minore
- castra leuat; medius dirimit tentoria gurges.
- Explicat hinc tellus campos effusa patentis
- 20
- uix oculo prendente modum, camposque coercet
- Cinga rapax uetitus fluctus et litora cursu
- Oceani pepulisse suo; nam gurgite mixto
- qui praestat terris, aufert tibi nomen Hiberus.
- Prima dies belli cessauit Marte cruento
- spectandasque ducum uires numerosaque signa
- exposuit. Piguit sceleris; pudor arma furentum
- continuit, pariaeque et ruptis legibus unum
- donauere diem; prono cum Caesar Olympo
- in noctem subita circumdedit agmina fossa,
- 30
- dum primae perstant acies, hostemque fefellit
- et prope consertis obduxit castra maniplis.
- Luce noua collem subito conscendere cursu,
- qui medius tutam castris dirimebat Ilerdam,
- imperat. Huc hostem pariter terrorque pudorque
- impulit, et rapto tumulum prior agmine cepit.
- His uirtus ferrumque locum promittit, at illis
- ipse locus. Miles rupes oneratus in altas
- nititur, aduersoque acies in monte supina
- haeret et in tergum casura umbone sequentis
- 40
- erigitur. Nulli telum uibrare uacauit,
- dum labat et fixo firmat uestigia pilo,
- dum scopulos stirpesque tenent atque hoste relicto
- caedunt ense uiam. Vidit lapsura ruina
- agmina dux equitemque iubet succedere bello
- munitumque latus laeuo praeducere gyro.
- Sic pedes ex facili nulloque urguente receptus,
- inritus et uictor subduco Marte pependit.
- Hactenus armorum discrimina; cetera bello
- fata dedit uariis incertus motibus aer.
- 50
- Pigro bruma gelu siccisque aquilonibus haerens
- aethere constricto pluuias in nube tenebat.
- Vrebant montana niues camposque iacentes
- non duraturae conspecto sole pruinae,
- atque omnis propior mergenti sidera caelo
- aruerat tellus hiberno dura sereno.
- Sed postquam uernus calidum Titana recepit
- sidera respiciens delapsae portitor Helles,
- atque iterum aequatis ad iustae pondera Librae
- temporibus uicere dies, tunc sole relicto
- 60
- Cynthia, quo primum cornu dubitanda refulsit,
- exclusit borean flammasque accepit in euro.
- Ille suo nubes quascumque inuenit in axe,
- torsit in occiduum Nabateis flatibus orbem
- et quas sentit Arabs et quas Gangetica tellus
- exhalat nebulas, quicquid concrescere primus
- sol patitur, quicquid caeli fuscator eoi
- intulerat corus, quicquid defenderat Indos.
- Incendere diem nubes oriente remotae
- nec medio potuere graues incumbere mundo,
- 70
- sed nimbi rapuere fuga. Vacat imbribus arctos
- et notus, in solam Calpen fluit umidus aer.
- Hic ubi iam zepbyri fines et summus Olympi
- cardo tenet Tethyn, uetitae transcurrere densos
- inuoluere globos, congestumque aeris atri
- uix recipit spatium quod separat aethere terram.
- Iamque polo pressae largos densantur in imbres
- spissataeque fluunt, nec seruant fulmina flammas.
- [Quamuis crebra micent, exstinguit fulgura nimbus.]
- Hinc imperfecto conplectitur aera gyro
- 80
- arcus uix ulla uariatus luce colorem
- Oceanumque bibit raptosque ad nubila fluctus
- pertulit et caelo defusum reddidit aequor.
- Iamque Pyrenaeae, quas numquam soluere Titan
- eualuit, fluxere niues, fractoque madescunt
- saxa gelu. Tum, quae solitis e fontibus exit,
- non habet unda uias: tam largas alueus omnis
- a ripis accepit aquas. Iam naufraga campo
- Caesaris arma natant, impulsaque gurgite multo
- castra labant; alto restagnant flumina uallo.
- 90
- Non pecorum raptus faciles, non pabula mersi
- ulla ferunt sulci; tectarum errore uiarum
- fallitur occultis sparsus populator in agris.
- Iamque comes semper magnorum prima malorum
- saeua fames aderat, nulloque obsessus ab hoste
- miles eget; toto censu non prodigus emit
- exiguam Cererem. Pro lucri pallida tabes!
- Non dest prolato ieiunus uenditor auro.
- Iam tumuli collesque latent, iam flumina cuncta
- condidit una palus uastaque uoragine mersit.
- 100
- Absorpsit penitus rupes ac tecta ferarum
- detulit atque ipsas hausit subitisque frementis
- uerticibus contorsit aquas et reppulit aestus
- fortior Oceani. Nec Phoebum surgere sentit
- nox subtexta polo; rerum discrimina miscet
- deformis caeli facies iunctaeque tenebrae.
- Sic mundi pars ima iacet, quam zona niualis
- perpetuaeque premunt hiemes: non sidera caelo
- ulla uidet, sterili non quidquam frigore gignit,
- sed glacie medios signorum temperat ignes.
- 110
- Sic, o summe parens mundi, sic, sorte secunda
- aequorei rector, facias, Neptune, tridentis,
- et tu perpetuis impendas aera nimbis,
- tu remeare uetes quoscumque emiseris aestus.
- Non habeant amnes decliuem ad litora cursum,
- sed pelagi referantur aquis, concussaque tellus
- laxet iter fluuiis; hos campos Rhenus inundet,
- hos Rhodanus, uastos obliquent flumina fontis.
- Riphaeas hic solue niues, hic stagna lacusque
- et pigras ubicumque iacent effunde paludes
- 120
- et miseras bellis ciuilibus eripe terras.
- Sed paruo Fortuna uiri contenta pauore
- plena redit, solitoque magis fauere secundi
- et ueniam meruere dei. Iam rarior aer
- et par Phoebus aquis densas in uellera nubes
- sparserat et noctes uentura luce rubebant,
- seruatoque loco rerum discessit ab astris
- umor, et ima petit quicquid pendebat aquarum.
- Tollere silua comas, stagnis emergere colles
- incipiunt uisoque die durescere ualles.
- 130
- Vtque habuit ripas Sicoris camposque reliquit,
- primum cana salix madefacto uimine paruam
- texitur in puppim caesoque inducta iuuenco
- uectoris patiens tumidum supereminat amnem.
- Sic Venetus stagnante Pado fusoque Britannus
- nauigat Oceano; sic, cum tenet omnia Nilus,
- conseritur bibula Memphitis cymba papyro.
- His ratibus traiecta manus festinat utrimque
- succisum curuare nemus fluuiique ferocis
- incrementa timens non primis robora ripis
- 140
- inposuit, medios pontem distendit in agros.
- Ac ne quid Sicoris repetitis audeat undis,
- spargitur in sulcos et scisso gurgite riuis
- dat poenas maioris aquae. Postquam omnia fatis
- Caesaris ire uidet celsam Petreius Ilerdam
- deserit et noti diffisus uiribus orbis
- indomitos quaerit populos et semper in arma
- mortis amore feros et tèndit in ultima mundi.
- Nudatos Caesar colles desertaque castra
- conspiciens capere arma iubet nec quaerere pontem
- 150
- nec uada, sed duris fluuium superare lacertis.
- Paretur, rapuitque ruens in proelia miles,
- quod fugiens timuisset iter. Mox uda receptis
- membra fouent armis gelidosque a gurgite cursu
- restituunt artus, donec decresceret umbra
- in medium surgente die; iamque agmina summa
- carpit eques, dubiique fugae pugnaeque tenentur.
- Attollunt campo geminae iuga saxea rupes
- ualle cauae media; tellus hinc ardua celsos
- continuat colles, tutae quos inter opaco
- 160
- anfractu latuere uiae; quibus hoste potito
- faucibus emitti terrarum in deuia Martem
- inque feras gentes Caesar uidet: "Ite sine ullo
- ordine" ait "raptumque fuga conuertite bellum
- et faciem pugnae uultusque inferte minaces,
- nec liceat pauidis ignaua occumbere morte:
- excipiant recto fugientes pectore ferrum."
- Dixit et ad montis tendentem praeuenit hostem.
- Illic exiguo paulum distantia uallo
- castra locant. Postquam spatio languentia nullo
- 170
- mutua conspicuos habuerunt lumina uultus,
- [hic fratres natosque suos uidere patresque,]
- deprensum est ciuile nefas. Tenuere parumper
- ora metu, tantum nutu motoque salutant
- ense suos; mox ut stimulis maioribus ardens
- rupit amor leges, audet transcendere uallum
- miles, in amplexu effusas tendere palmas.
- Hospitis ille ciet nomen, uocat ille propinquum,
- admonet hunc studiis consors puerilibus aetas;
- nec Romanus erat qui non adgnouerat hostem.
- 180
- Arma rigant lacrimis, singultibus oscula rumpunt,
- et quamuis nullo maculatus sanguine miles,
- quae potuit fecisse, timet. Quid pectora pulsas?
- Quid, uaesane, gemis? Fletus quid fundis inanes
- nec te sponte tua sceleri parere fateris?
- Vsque adeone times, quem tu facis ipse timendum?
- Classica det bello: saeuos tu neglege cantus;
- signa ferat: cessa; iamiam ciuilis Erinys
- concidet, et Caesar generum priuatus amabit.
- Nunc ades, aeterno conplectens omnia nexu,
- 190
- o rerum mixtique salus, Concordia, mundi
- et sacer orbis amor; magnum nunc saecula nostra
- uenturi discrimen habent. Periere latebrae
- tot scelerum, populo uenia est erepta nocenti
- agnouere suos. Pro numine fata sinistro
- exigua requie tantas augentia clades!
- Pax erat, et miles castris permixtus utrisque
- errabat; duro concordes caespite mensas
- instituunt et permixto libamina Baccho;
- graminei luxere foci, iunctoque cubili
- 200
- extrahit insomnis bellorum fabula noctes
- quo primum steterint campo, qua lancea dextra
- exierit. Dum quae gesserunt fortia iactant,
- et dum multa negant, quod solum fata petebant,
- est miseris renouata fides, atque omne futurum
- creuit amore nefas. Nam postquam foedera pacis
- cognita Petreio seque et sua tradita uenum
- castra uidet, famulas scelerata ad proelia dextras
- excitat atque hostis turba stipatus inermis
- praecipitat castris iunctosque amplexibus ense
- 210
- separat et multo disturbat sanguine pacem.
- Addidit ira ferox moturas proelia uoces:
- "Inmemor o pattriae, signorum oblite tuorum,
- non potes hoc causae, miles, praestare, senatus
- adsertor uicto redeas ut Caesare: certe
- ut uincare potes. Dum ferrum incertaque fata
- quique fluat multo non derit uulnere sanguis,
- ibitis ad dominum damnataque signa feretis?
- Vtque habeat famulos nullo discrimine Caesar,
- exorandus erit! Ducibus quoque uita petita est!
- 220
- Numquam nostra salus pretium mercesque nefandae
- proditionis erit, non hoc ciuilia bella
- ut uiuamus agunt. Trahimur sub nomine pacis.
- Non chalybem gentes penitus fugiente metallo
- eruerent, nulli uallarent oppida muri,
- non sonipes in bella ferox, non iret in aequor
- turrigeras classis pelago sparsura carinas,
- si bene libertas umquam pro pace daretur.
- Hostes nempe meos sceleri iurata nefando
- sacramenta tenent; at uobis uilior hoc est
- 230
- uestra fides, quod pro causa pugnantibus aequa
- et ueniam sperare licet. Pro dira pudoris
- funera! nunc toto fatorum ignarus in orbe,
- Magne, paras acies mundique extrema tenentis
- sollicitas reges, cum forsan foedere nostro
- iam tibi sit promissa salus." Sic fatur et omnis
- concussit mentes scelerumque reduxit amorem.
- Sic ubi desuetae siluis in carcere cluso
- mansueuere ferae et uultus posuere minaces
- atque hominem didicere pati: si torrida paruus
- 240
- uenit in ora cruor, redeunt rabiesque furorque,
- adimonitaeque tument gustato sanguine fauces;
- feruet et a trepido uix abstinet ira magistro.
- Itur in omne nefas, et quae fortuna deorum
- inuidia caeca bellorum nocte tulisset,
- fecit monstra fides: inter mensasque torosque,
- quae modo conplexu fouerunt, pectora caedunt;
- et quamuis primo ferrum strinxere gementes,
- ut dextrae iusti gladius dissuasor adhaesit,
- dum feriunt, odere suos animosque labantis
- 250
- confirmant ictu. Feruent iam castra tumultu
- [et scelerum turba, rapiuntur colla parentum],
- ac uelut occultum pereat scelus, omnia monstra
- in faciem posuere ducum; iuuat esse nocentis.
- Tu Caesar, quamuis spoliatus milite multo,
- adgnoscis superos; neque enim tibi maior in aruis
- Emathiis fortuna fuit nec Phocidos undis
- Massiliae, Phario nec tantum est aequore gestum,
- hoc siquidem solo ciuilis crimine belli
- dux causae melioris eris. Polluta nefanda
- 260
- agmina caede duces iunctis committere castris
- non audent altaeque ad moenia rursus Ilerdae
- intendere fugam. Campos eques obuius omnis
- abstulit et siccis inclusit collibus hostem.
- Tunc inopes undae praerupta cingere fossa
- Caesar auet nec castra pati contingere ripas
- aut circum largos curuari bracchia fontes.
- Vt leti uidere uiam, conuersus in iram
- praecipitem timor est. Miles non utile clausis
- auxilium mactauit equos tandemque coactus
- 270
- spe posita damnare fugam casurus in hostes
- fertur. Vt effuso Caesar decurrere passu
- uidit et ad certam deuotos tendere mortem,
- "Tela tene iam, miles" ait "ferrumque ruenti
- subtrahe: non ullo constet mihi sanguine bellum.
- Vincitur haud gratis, iugulo qui prouocat hostem.
- En sibi uilis adest inuisa luce iuuentus
- iam damno peritura meo; non sentiet ictus,
- incumbet gladiis, gaudebit sanguine fuso.
- Deserat hic feruor mentes, cadat impetus amens,
- 280
- perdant uelle mori." Sic deflagrare minaces
- incassum et uetito passus languescere bello,
- substituit merso dum nox sua lumina Phoebo.
- Inde ubi nulla data est miscendae copia mortis,
- paulatim fugit ira ferox, mentesque tepescunt;
- saucia maiores animos ut pectora gestant,
- dum dolor est ictusque recens et mobile neruis
- conamen calidus praebet cruor ossaque nondum
- adduxere cutim; si conscius ensis adacti
- stat uictor tenuitque manus, tum frigidus artus
- 290
- alligat atque animum subducto robore torpor,
- postquam sicca rigens astrinxit uulnera sanguis.
- Iamque inopes undae primum tellure refossa
- occultos latices abstrusaque flumina quaerunt;
- nec solum rastris durisque ligonibus arua,
- sed gladiis fodere suis, puteusque cauati
- montis ad inrigui premitur fastigia campi.
- Non se tam penitus, tam longe luce relicta
- merserit Asturii scrutator pallidus auri.
- Non tamen aut tectis sonuerunt cursibus amnes,
- 300
- aut micuere noui percusso pumice fontes,
- antra neque exiguo stillant sudantia rore,
- aut impulsa leui turbatur glarea uena.
- Tunc exhausta super multo sudore iuuentus
- extrahitur duris silicum lassata metallis;
- quoque minus possent siccos tolerare uapores,
- quaesitae fecistis aquae. Nec languida fessi
- corpora sustentant epulis mensasque perosi
- auxilium fecere famem. Si mollius aruum
- prodidit umorem, pinguis manus utraque glaebas
- 310
- exprimit ora super; nigro si turbida limo
- conluuies immota iacet, cadit omnis in haustus
- certatim obscaenos miles moriensque recepit,
- quas nollet uicturus, aquas; rituque ferarum
- distentas siccant pecudes, et lacte negato
- sordidus exhausto sorbetur ab ubere sanguis.
- Tunc herbas frondesque terunt et rore madentis
- destringunt ramos et si quos palmite crudo
- arboris aut tenera sucos pressere medulla.
- O fortunati, fugiens quos barbarus hostis
- 320
- fontibus inmixto strauit per rura ueneno.
- Hos licet in fluuios saniem tabemque ferarum,
- pallida Dictaeis, Caesar, nascentia saxis
- infundas aconita palam, Romana iuuentus
- non decepta bibet. Torrentur uiscera flamma,
- oraque sicca rigent squamosis aspera linguis;
- iam marcent uenae, nulloque umore rigatus
- aeris alternos angustat pulmo meatus,
- rescissoque nocent suspiria dura palato;
- pandunt ora tamen nocturnumque aera captant.
- 330
- Expectant imbres, quorum modo cuncta natabant
- impulsu, et siccis uultus in nubibus haerent.
- Quoque magis miseros undae ieiunia soluant,
- non super arentem Meroen Cancrique sub axe,
- qua nudi Garamantes arant, sedere, sed inter
- stagnantem Sicorim et rapidum deprensus Hiberum
- spectat uicinos sitiens exercitus amnes.
- Iam domiti cessere duces, pacisque petendae
- auctor damnatis supplex Afranius armis
- semianimes in castra trahens hostilia turmas
- 340
- uictoris stetit ante pedes. Seruata precanti
- maiestas, non fracta malis, interque priorem
- fortunam casusque nouos gerit omnia uicti,
- sed ducis, et ueniam securo pectore poscit:
- "Si me degeneri strauissent fata sub hoste,
- non derat fortis rapiendo dextera leto.
- At nunc causa mihi est orandae sola salutis,
- dignum donanda, Caesar, te credere uita.
- Non partis studiis agimur, nec sumpsimus arma
- consiliis inimica tuis. Nos denique bellum
- 350
- inuenit ciuile duces, causaeque priori,
- dum potuit, seruata fides. Nil fata moramur:
- tradimus Hesperias gentes, aperimus eoas
- securumque orbis patimur post terga relicti.
- Nec cruor effusus campis tibi bella peregit
- nec ferrum lassaeque manus. Hoc hostibus unum,
- quod uincas, ignosce tuis. Nec magna petuntur:
- otia des fessis, uitam patiaris inermes
- degere quam tribuis. Campis prostrata iacere
- agmina nostra putes; nec enim felicibus armis
- 360
- misceri damnata decet partemque triumphi
- captos ferre tui; turba haec sua fata peregit.
- Hoc petimus, uictos ne tecum uincere cogas."
- Dixerat; at Caesar facilis uultuque serenus
- flectitur atque usus belli poenamque remittit.
- Vt primum iustae placuerunt foedera pacis,
- incustoditos decurrit miles ad amnes,
- incumbit ripis permissaque flumina turbat.
- Continuus multis subitarum tractus aquarum
- aera non passus uacuis discurrere uenis
- 370
- artauit clusitque animam; nec feruida pestis
- cedit adhuc, sed morbus egens iam gurgite plenis
- uisceribus sibi poscit aquas. Mox robora neruis
- et uires rediere uiris. O prodiga rerum
- luxuries numquam paruo contenta paratis
- et quaesitorum terra pelagoque ciborum
- ambitiosa fames et lautae gloria mensae,
- discite quam paruo liceat producere uitam
- et quantum natura petat. Non erigit aegros
- nobilis ignoto diffusus consule Bacchus,
- 380
- non auro murraque bibunt, sed gurgite puro
- uita redit; satis est populis fluuiusque Ceresque.
- Heu miseri qui bella gerunt! Tunc arma relinquens
- victori miles spoliato pectore tutus
- innocuusque suas curarum liber in urbes
- spargitur. O quantum donata pace potitos
- excussis umquam ferrum uibrasse lacertis
- paenituit, tolerasse sitim frustraque rogasse
- prospera bella deos. Nempe usis Marte secundo
- tot dubiae restant actes, tot in orbe labores;
- 390
- ut numquam fortuna labet successibus anceps,
- uincendum totiens; terras fundendus in omnis
- est cruor et Caesar per tot sua fata sequendus.
- Felix qui potuit mundi nutante ruina,
- quo iaceat iam scire loco. Non proelia fessos
- ulla uocant, certos non rumpunt classica somnos.
- Iam coniunx natique rudes et sordida tecta
- et non deductos recipit sua terra colonos.
- Hoc quoque securis oneris fortuna remisit,
- sollicitus menti quod abest fauor: ille salutis
- 400
- est auctor, dux ille fuit. Sic proelia soli
- felices nullo spectant ciuilia uoto.
- Non eadem belli totum fortuna per orbem
- constitit, in partes aliquid sed Caesaris ausa est.
- Qua maris Adriaci longas ferit unda Salonas
- et tepidum in molles zephyros excurrit Iader
- illic bellaci confisus gente Curictum,
- quos alit Adriaco tellus circumflua ponto,
- clauditur extrema residens Antonius ora
- cautus ab incursu belli, si sola recedat,
- 410
- expugnat quae tuta, fames. Non pabula tellus
- pascendis summittit equis, non proserit ullam
- flaua Ceres segetem; spoliabat gramine campum
- miles et attonso miseris iam dentibus aruo
- castrorum siccas de caespite uulserat herbas.
- Vt primum aduersae socios in litore terrae
- et Basilum uidere ducem, noua furta per aequor
- exquisita fugae. Neque enim de more carinas
- extendunt puppesque leuant, sed firma gerendis
- molibus insolito contexunt robora ductu;
- 420
- namque ratem uacuae sustentant undique cupae,
- quarum porrectis series constricta catenis
- ordinibus geminis obliquas excipit alnos;
- nec gerit expositum telis in fronte patenti
- remigium, sed, quod trabibus circumdedit aequor,
- hoc ferit et taciti praebet miracula cursus,
- quod nec uela ferat nec apertas uerberet undas.
- Tunc freta seruantur, dum se decliuibus undis
- aestus agat refluoque mari nudentur harenae.
- Iamque relabenti crescebant litora ponto:
- 430
- missa ratis prono defertur lapsa profundo
- et geminae comites. Cunctas super ardua turris
- eminet et tremulis tabulata minantia pinnis.
- Noluit Illyricae custos Octauius undae
- confestim temptare ratem celeresque carinas
- continuit, cursu crescat dum praeda secundo,
- et temere ingressos repetendum inuitat ad aequor
- pace maris. Sic dum pauidos formidine ceruos
- claudat odoratae metuentis aera pinnae,
- aut dum dispositis attollat retia uaris,
- 440
- uenator tenet ora leuis clamosa Molossi,
- Spartanos Cretasque ligat, nec creditur ulli
- silua cani, nisi qui presso uestigia rostro
- colligit et praeda nescit latrare reperta
- contentus tremulo monstrasse cubilia loro.
- Nec mora, conplentur moles, auideque petitis
- insula deseritur ratibus, quo tempore primas
- impedit ad noctem iam lux extrema tenebras.
- At Pompeianus fraudes innectere ponto
- antiqua parat arte Cilix passusque uacare
- 450
- summa freti, medio suspendit uincula ponto
- et laxe fluitare sinit religatque catenas
- rupis ab Illyricae scopulis. Nec prima nec illa
- quae sequitur tardata ratis, sed tertia moles
- haesit et ad cautes adducto fune secuta est.
- Impendent caua saxa mari, ruituraque semper
- stat (mirum!) moles et siluis aequor inumbrat.
- Huc fractas aquilone rates summersaque pontus
- corpora saepe tulit caecisque abscondit in antris;
- restituit raptus tectum mare, cumque cauernae
- 460
- euomuere fretum, contorti uerticis undae
- Tauromenitanam uincunt feruore Charybdim.
- Hic Opiterginis moles onerata colonis
- constitit, hanc omni puppes statione solutae
- circumeunt, alii rupes ac litora complent.
- Vulteius tacitas sentit sub gurgite fraudes.
- Dux erat ille ratis; frustra qui uincula ferro
- rumpere conatus poscit spe proelia nulla
- incertus qua terga daret, qua pectora bello.
- Hoc tamen in casu, quantum deprensa ualebat,
- 470
- effecit uirtus: inter tot milia captae
- circumfusa rati et plenam uix inde cohortem
- pugna fuit, non longa quidem; nam condidit umbra
- nox lucem dubiam, pacemque habuere tenebrae.
- Tunc sic attonitam uenturaque fata pauentem
- rexit magnanima Vulteius uoce cohortem:
- "Libera non ultra parua quam nocte iuuentus,
- consulite extremis angusto in tempore rebus.
- Vita breuis nulli superest qui tempus in illa
- quaerendae sibi mortis habet, nec gloria leti
- 480
- inferior, iuuenes, admoto occurrere fato.
- Omnibus incerto uenturae tempore uitae
- par animi laus est et quos speraueris annos
- perdere et extremae momentum abrumpere lucis,
- arcessas dum fata manu; non cogitur ullus
- uelle mori. Fuga nulla patet, stant undique nostris
- intenti ciues iugulis: decernite letum
- et metus omnis abest; cupias quodcumque necesse est.
- Non tamen in caeca bellorum nube cadendum est,
- aut cum permixtas acies sua tela tenebris
- 490
- inuoluent: conferta iacent cum corpora campo,
- in medium mors omnis abit, perit obruta uirtus.
- Nos in conspicua sociis hostique carina
- constituere dei. Praebebunt aequora testes,
- praebebunt terrae, summis dabit insula saxis,
- spectabunt geminae diuerso litore partes.
- Nescio quod nostris magnum et memorabile fatis
- exemplum, Fortuna, paras. Quaecumque per aeuum
- exhibuit monumenta fides seruataque ferro
- militiae pietas, transisset nostra iuuentus;
- 500
- namque suis pro te gladiis incumbere, Caesar,
- esse parum scimus; sed non maiora supersunt
- obsessis, tanti quae pignora demus amoris.
- Abscidit nostrae multum fors inuida laudi,
- quod non cum senibus capti natisque tenemur.
- Indomitos sciat esse uiros timeatque furentis
- et morti faciles animos et gaudeat hostis
- non plures haesisse rates. Temptare parabunt
- foederibus turpique uolent corrumpere uita.
- O utinam, quo plus habeat mors unica famae,
- 510
- promittant ueniam, iubeant sperare salutem,
- ne nos, cum calido fodiemus uiscera ferro,
- desperasse putent. Magna uirtute merendum est,
- Caesar ut amissis inter tot milia paucis
- hoc damnum clademque uocet. Dent fata recessum
- emittantque licet, uitare instantia nolim.
- Proieci uitam, comites, totusque futurae
- mortis agor stimulis; furor est. Agnoscere solis
- permissum quos iam tangit uicinia fati,
- uicturosque dei celant, ut uiuere durent,
- 520
- felix esse mori." Sic cunctas sustulit ardor
- nobilium mentes iuuenum: cum sidera caeli
- ante ducis uoces oculis umentibus omnes
- adspicerent flexoque Ursae temone pauerent,
- idem, cum fortes animos praecepta subissent,
- optauere diem. Nec segnis uergere ponto
- tunc erat astra polus; nam sol Ledaea tenebat
- sidera, uicino cum lux altissima Cancro est;
- nox tum Thessalicas urgebat parua sagittas.
- Detegit orta dies stantis in rupibus Histros
- 530
- pugnacesque mari Graia cum classe Liburnos.
- Temptauere prius suspenso uincere bello
- foederibus, fieret captis si dulcior ipsa
- mortis uita mora. Stabat deuota iuuentus
- damnata iam luce ferox securaque pugnae
- promisso sibi fine manu, nullique tumultus
- excussere uiris mentes ad summa paratas,
- innumerasque simul pauci terraque marique
- sustinuere manus; tanta est fiducia mortis.
- Vtque satis bello uisum est fluxisse cruoris,
- 540
- uersus ab hoste furor. Primus dux ipse carinae
- Vulteius iugulo poscens iam fata retecto
- "Ecquis" ait "iuuenum est, cuius sit dextra cruore
- digna meo certaque fide per uulnera nostra
- testetur se uelle mori?" Nec plura locuto
- uiscera non unus iamdudum transigit ensis.
- Conlaudat cunctos, sed eum cui uulnera prima
- debebat grato moriens interficit ictu.
- Concurrunt alii totumque in partibus unis
- bellorum fecere nefas. Sic semine Cadmi
- 550
- emicuit Dircaea cohors ceciditque suorum
- uulneribus dirum Thebanis fratribus omen;
- Phasidos et campis insomni dente creati
- terrigenae missa magicis e cantibus ira
- cognato tantos implerunt sanguine sulcos,
- ipsaque inexpertis quod primum fecerat herbis,
- expauit Medea nefas. Sic mutua pacti
- fata cadunt iuuenes, minimumque in morte uirorum
- mors uirtutis habet; pariter sternuntque caduntque
- uulnere letali; nec quemquam dextra fefellit,
- 560
- cum feriat moriente manu. Nec uulnus adactis
- debetur gladiis: percussum est pectore ferrum,
- et iuguli pressere manum. Cum sorte cruenta
- fratribus incurrant fratres natusque parenti,
- haut trepidante tamen toto cum pondere dextra
- exegere enses. Pietas ferientibus una
- non repetisse fuit. Iam latis uiscera lapsa
- semianimes traxere foris multumque cruorem
- infudere mari. Despectam cernere lucem
- uictoresque suos uultu spectare superbo
- 570
- et mortem sentire iuuat. Iam strage cruenta
- conspicitur cumulata ratis bustisque remittunt
- corpora uictores ducibus mirantibus, ulli
- esse ducem tanti. Nullam maiore locuta est
- ore ratem totum discurrens Fama per orbem.
- Non tamen ignauae post haec exempla uirorum
- percipient gentes quam sit non ardua uirtus
- seruitium fugisse manu. Sed regna timentur
- ob ferrum, et saeuis libertas uritur armis,
- ignorantque datos, ne quisquam seruiat, enses.
- 580
- Mors, utinam pauidos vitae subducere nolles
- sed uirtus te sola daret!
- Non segnior illo
- Marte fuit qui tum Libycis exarsit in aruis.
- Namque rates audax Lilybaeo litore soluit
- Curio nec forti uelis aquilone recepto
- inter semirutas magnae Carthaginis arces
- et Clupeam tenuit stationis litora notae
- primaque castra locat cano procul aequore, qua se
- Bagrada lentus agit siccae sulcator harenae.
- Inde petit tumulos exesasque undique rupes,
- 590
- Antaei quas regna uocat non uana uetustas.
- Nominis antiqui cupientem noscere causas
- cognita per multos docuit rudis incola patres:
- "Nondum post genitos tellus effeta gigantas
- terribilem Libycis partum concepit in antris;
- nec tam iusta fuit terrarum gloria Typhon
- aut Tityos Briareusque ferox, caeloque pepercit
- quod non Phlegraeis Antaeum sustulit aruis.
- Hoc quoque tam uastas cumulauit munere uires
- terra sui fetus, quod, cuni tetigere parentem,
- 600
- iam defecta uigent renouato robore membra.
- Haec illi spelunca domus; latuisse sub alta
- rupe ferunt, epulas raptos habuisse leones;
- ad somnos non terga ferae praebere cubile
- adsuerunt, non silua torum, uiresque resumit
- in nuda tellure iacens. Periere coloni
- aruorum Libyae, pereunt quos appulit aequor
- auxilioque diu uirtus non usa cadendi
- terrae spernit opes: inuictus robore cunctis,
- quamuis staret, erat. Tandem uulgata cruenti
- 610
- fama mali terras monstris aequorque leuantem
- magnanimum Alciden Libycas exciuit in oras.
- Ille Cleonaei proiecit terga leonis,
- Antaeus Libyci; perfundit membra liquore
- hospes Olympiacae seruato more palaestrae,
- ille parum fidens pedibus contingere matrem
- auxilium membris calidas infudit harenas.
- Conseruere manus et multo bracchia nexu;
- colla diu grauibus frustra temptata lacertis,
- immotumque caput fixa cum fronte tenetur;
- 620
- miranturque habuisse parem. Nec uiribus uti
- Alcides primo uoluit certamine totis
- exhausitque uirum, quod creber anhelitus illi
- prodidit et gelidus fesso de corpore sudor.
- Tunc ceruix lassata quati, tunc pectore pectus
- urgueri, tunc obliqua percussa labare
- crura manu. Iam terga uiri cedentia uictor
- alligat et medium conpressis ilibus artat
- inguinaque insertis pedibus distendit et omnem
- explicuit per membra uirum. Rapit arida tellus
- 630
- sudorem: calido conplentur sanguine uenae,
- intumuere tori, totosque induruit artus
- Herculeosque nouo laxauit corpore nodos.
- Constitit Alcides stupefactus robore tanto
- nec sic Inachiis, quamuis rudis esset, in undis
- desectam timuit reparatis anguibus hydram.
- Conflixere pares, telluris uiribus ille,
- ille suis. Numquam saeuae sperare nouercae
- plus licuit; uidet exhaustos sudoribus artus
- ceruicemque uiri siccam, cum ferret Olympum.
- 640
- Vtque iterum fessis iniecit bracchia membris,
- non expectatis Antaeus uiribus hostis
- sponte cadit maiorque accepto robore surgit.
- Quisquis inest terris, in fessos spiritus artus
- egeritur, tellusque uiro luctante laborat.
- Vt tandem auxilium tactae prodesse parentis
- Alcides sensit, "Standum est tibi", dixit "et ultra
- non credere solo sternique uetabere terra,
- haerebis pressis intra mea pectora membris,
- huc, Antaee, cades." Sic fatus sustulit alte
- 650
- nitentem in terras iuuenem. Morientis in artus
- non potuit nati tellus permittere uires:
- Alcides medio tenuit iam pectora pigro
- stricta gelu terrisque diu non credidit hostem.
- Hinc, aeui ueteris custos, famosa uetustas
- miratrixque sui signauit nomine terras.
- Sed maiora dedit cognomina collibus istis,
- Poenum qui Latiis reuocauit ab arcibus hostem,
- Scipio. Nam sedes Libyca tellure potito
- haec fuit. En veteris cernis uestigia ualli;
- 660
- Romana hos primum tenuit uictoria campos."
- Curio laetatus, tamquam fortuna locorum
- bella gerat seruetque ducum sibi fata priorum,
- felici non fausta loco tentoria ponens
- indulsit castris et collibus abstulit omen
- sollicitatque feros non aequis uiribus hostis.
- Omnis Romanis quae cesserat Africa signis,
- tunc Vari sub iure fuit, qui robore quamquam
- confisus Latio regis tamen undique uires
- exciuit, Libyae gentis, extremaque mundi
- 670
- signa suum comitata Iubam. Non fusior ulli
- terra fuit domino:qua sunt longissima regni,
- cardine ab occiduo uicinus Gadibus Atlas
- terminat, a medio confinis Syrtibus Hammon;
- at qua lata iacet, uasti plaga feruida regni
- distinet Oceanum zonaeque exusta calentis.
- Sufficiunt spatio populi: tot castra secuntur
- Autololes Numidaeque uagi semperque paratus
- inculto Gaetulus equo, tum concolor Indo
- Maurus, inops Nasamon, mixti Garamante perusto
- 680
- Marmadae uo1ucres aequaturusque sagittas
- Medorum, tremulum cum torsit missile, Mazax
- et gens quae nudo residens Massylia dorso
- ora leui flectit frenorum nescia uirga,
- et solitus uacuis errare mapalibus Afer
- uenator, ferrique simul fiducia non est,
- uestibus iratos laxis operire leones.
- Nec solum studiis ciuilibus arma parabat,
- priuatae sed bella dabat Iuba concitus irae.
- Hunc quoque, quo superos humanaque polluit, anno
- 690
- lege tribunicia solio depellere auorum
- Curio temptarat Libyamque auferre tyranno,
- dum regnum te, Roma, facit. Memor ille doloris
- hoc bellum sceptri fructum putat esse retenti.
- Hac igitur regis trepidat iam Curio fama,
- et quod Caesareis numquam deuota iuuentus
- illa nimis castris nec Rheni miles in undis
- exploratus erat, Corfini captus in arce;
- infidusque nouis ducibus dubiusque priori
- fas utrumque putat. Sed postquam languida segni
- 700
- cernit cuncta metu nocturnaque munia ualli
- desolata fuga, trepida sic mente profatur:
- "Audendo magnus tegitur timor, arma capessam
- ipse prior, campum miles descendat in aequum,
- dum meus est; uariam semper dant otia mentem.
- Eripe consilium pugna; cum dira uoluptas
- ense subit presso, galeae texere pudorem,
- quis conferre duces meminit? quis pendere causas?
- Qua stetit, inde fauet; ueluti fatalis harenae
- muneribus non ira uetus concurrere cogit
- 710
- productos, odere pares." Sic fatus apertis
- instruxit campis acies; quem blanda futuris
- deceptura malis belli fortuna recepit.
- Nam pepulit Varum campo nudataque foeda
- terga fuga, donec uetuerunt castra, cecidit.
- Tristia sed postquam superati proelia Vari
- sunt audita Iubae, laetus quod gloria belli
- sit rebus seruata suis, rapit agmina furtim
- obscuratque suam per iussa silentia famam
- hoc solum metuens incauto ab hoste, timeri.
- 720
- Mittitur, exigua qui proelia prima lacessat
- eliciatque manu, Numidis a rege socundus,
- ut sibi commissi simulator Sabbura belli;
- ipse caua regni uires in ualle retentat:
- aspidas ut Pharias cauda sollertior hostis
- ludit et iratas incerta prouocat umbra
- obliquusque caput uanas serpentis in auras
- effusae tuto conprendit guttura morsu
- letiferam citra saniem; tunc inrita pestis
- exprimitur, faucesque fluunt pereunte ueneno.
- 730
- Fraudibus euentum dederat fortuna, feroxque
- non exploratis occulti uiribus hostis
- Curio nocturnum castris erumpere cogit
- ignotisque equitem late decurrere campis.
- Ipse sub aurorae primos excedere motus
- signa iubet castris multum frustraque rogatus,
- ut Libycas metuat fraudes infectaque semper
- Punica bella dolis. Leti fortuna propinqui
- tradiderat fatis iuuenem, bellumque trahebat
- auctorem ciuile suum. Super ardua ducit
- 740
- saxa, super cautes abrupto limite signa,
- cum procul e summis conspecti collibus hostes.
- Fraude sua cessere parum, dum colle relicto
- effusam patulis aciem committeret aruis:
- ille fugam credens simulatae nescius artis,
- ut uictor, mersos aciem deiecit in agros.
- Tunc primum patuere doli, Numidaeque fugaces
- undique conpletis clauserunt montibus agmen.
- Obstipuit dux ipse simul perituraque turba.
- Non timidi petiere fugam, non proelia fortes:
- 750
- quippe ubi non sonipes motus clangore tubarum
- saxa quatit pulsu rigidos uexantia frenos
- ora terens spargitque iubas et subrigit aures
- incertoque pedum pugnat non stare tumultu;
- fessa iacet ceruix, fumant sudoribus artus,
- oraque proiecta squalent arentia lingua,
- pectora rauca gemunt quae creber anhelitus urget,
- et defecta grauis longe trahit ilia pulsus,
- siccaque sanguineis durescit spuma lupatis.
- Iamque gradum neque uerberibus stimulisque coacti
- 760
- nec quamuis crebris iussi calcaribus addunt;
- uulneribus coguntur equi, nec profuit ulli
- cornipedis rupisse moras; neque enim impetus ille
- incursusque fuit: tantum perfertur ad hostem
- et spatium iaculis oblato uulnere donat.
- At uagus Afer equos ut priinum emisit in agmen,
- tunc campi tremuere sono, terraque soluta,
- quantus Bistonio torquetur turbine puluis,
- acra nube sua texit traxitque tenebras.
- Vt uero in pedites fatum miserabile belli
- 770
- incubuit, nullo dubii discrimine Martis
- ancipites steterunt casus, sed tempora pugnae
- mors tenuit; neque enim licuit procurrere contra
- et miscere manus. Sic undique saepta iuuentus
- comminus obliquis et rectis eminus hastis
- obruitur, non uulneribus nec sanguine solum,
- telorum nimbo peritura et pondere ferri.
- Ergo acies tantae paruum spissantur in orbem,
- ac, si quis metuens medium correpsit in agmen,
- uix inpune suos inter conuertitur enses;
- 780
- densaturque globus, quantum pede prima relato
- constrinxit gyros acies. Non arma mouendi
- iam locus est pressis, stipataque membra teruntur;
- frangitur armatum conliso pectore pectus.
- Non tam laeta tulit uictor spectacula Maurus
- quam fortuna dabat; fluuios non ille cruoris
- membrorumque uidet lapsum et ferientia terram
- corpora: conpressum turba stetit omne cadauer.
- Excitet inuisas dirae Carthaginis umbras
- inferiis fortuna nouis, ferat ista cruentus
- 790
- Hannibal et Poeni tam dira piacula manes.
- Romanam, superi, Libyca tellure ruinam
- Pompeio prodesse nefas uotisque senatus!
- Africa nos potius uincat sibi. Curio fusas
- ut uidit campis acies et cernere tantas
- permisit clades conpressus sanguine puluis,
- non tulit adflictis animam producere rebus
- aut sperare fugam ceciditque in strage suorum
- inpiger ad letum et fortis uirtute coacta.
- Quid nunc rostra tibi prosunt turbata forumque,
- 800
- unde tribunicia plebeius signifer arce
- arma dabas populis? quid prodita iura senatus
- et gener atque socer bello concurrere iussi?
- Ante iaces quam dira duces Pharsalia confert,
- spectandumque tibi bellum ciuile negatum est.
- Has urbi miserae uestro de sanguine poenas
- ferre datis, luitis iugulo sic arma, potentes.
- Felix Roma quidem ciuisque habitura beatos,
- si libertatis superis tam cura placeret,
- quam uindicta placet! Libycas en nobile corpus
- 810
- pascit aues, nullo contectus Curio busto.
- At tibi nos, quando non proderit ista silere,
- a quibus omne aeui senium sua fama repellit,
- digna damus, iuuenis, meritae praeconia uitae.
- Haut alium tanta ciuem tulit indole Roma
- aut cui plus leges deberent recta sequenti.
- Perdita tunc Vrbi nocuerunt saecula, postquam
- ambitus et luxus et opum metuenda facultas
- transuerso mentem dubiam torrente tulerunt;
- momentumque fuit mutatus Curio rerum,
- 820
- Gallorum captus spoliis et Caesaris auro.
- Ius licet in iugulos nostros sibi fecerit ensis
- Sulla potens Mariusque ferox et Cinna cruentus
- Caesareaeque domus series, cui tanta potestas
- concessa est? Emere omnes, hic uendidit Vrbem.